Bu sayfadaki içerik, Adobe Flash Player'ın daha yeni bir sürümünü gerektiriyor.

Adobe Flash player Edinin


GÜNDEM POLİTİKA DÜNYA EKONOMİ SPOR 18 Ocak 2018
Gürbüz BATTAL
Gürbüz BATTAL kimdir?
1951 Sarıkamış Yeniköy doğumlu. 1969 yılında Kars Kâzım Karabekir İlköğretmen Okulu’ndan mezun oldu. Manisa’da 37 yıl sınıf öğretmenliği yaptı. 2006 yılında emekli oldu. 6 yıldır Manisa Özel Eğitim İş Uygulama Merkezi'nde sınıf öğretmenliği yapıyor. Evli, üç çocuk babası, dört torun dedesi.
Email: gbattal@gmail.com
  YAZARIN SAYFASI
Çocuklarda tırnak yeme alışkanlığı
Çevrenizdeki çocukların bazılarının tırnağını yediğini gözlemlemişsinizdir.

Dikkatli incelendiğinde, bu çocukların psikolojik sorunlu, huzursuz ve sinirli olduğu görülür.

Tırnak yemek bir güvensizlik belirtisi olarak kabul edilir.

Bu alışkanlık, genelde dişlerin çıkmaya başladığı dönemde başlar.

Bu dönem, çocuk için en sıkıntılı dönemlerden birisi hatta ilkidir.

Tırnağını yiyen çocuklar, diğer çocuklar gibi sıkıntılarını ve saldırganlıklarını dışa vuramadığından bu yola başvurabilir.

Bu davranışın diğer sebepleri arasında ailedeki tırnak yiyen birinin taklit edilmesi, aile geçimsizlikleri, anne baba kavgaları, çocuğun azarlanıp dövülmesi, ergenlik çağında arkadaşlarının yanında eleştirilip tenkit edilmesi, kıskançlık, yeterli ilgi ve sevgi görmemenin sıkıntısı ve gerginlik, mide ve bağırsak hastalıkları sayılabilir.

Bu çocuklarda uyku bozuklukları da görülür.

Baskıcı anne baba ve öğretmen de bu alışkanlığa yol açabilir.

Çocukların %33 kadarında tırnak yeme davranışı görülür. Bu oran erken ergenlik çağına kadar sürer. Ergenlik çağında tırnak yiyen çocukların sayısı % 40-45'e yükselir.

Yani ergenlik çağına doğru çocukların hemen hemen yarısı tırnak yeme davranışı gösterebilir.

Çocuğun uzun süre tırnağını yemesi, enfeksiyon kapmasına neden olabilir.

Tuvalet sonrası el yıkama alışkanlığı kazanılmamışsa parazit ve mikrop kapıp aile bireylerine bulaştırabilir. Bu çocuklarda anjin, ağız ve sindirim yolu enfeksiyonları da görülebilir.

Tırnaklar deforme olur. Dişlerin kesici kenarları aşınabilir.

Diş etleri mikrop kapıp iltihaplanabilir.

Çocukları bu alışkanlıktan kurtarmak için 3-4 yaşına kadar üzerine fazla gidilmemeli, olay görmezden gelinmeli.

Çocuğun gerginlik ve uyumsuzluk nedenleri iyice araştırılıp çözüm getirilmeli.

Çocuğun kendine güven duymasını sağlayıcı çalışmalar yapılmalı, ona sabırla yaklaşılıp vazgeçirme süreci zamana yayılmalı.

Çocuk bu alışkanlıktan kurtulması için azarlanmamalı, korkutulup ceza verilmemelidir.

Küçük çocuklar kaygı ve korku verici filmlerden uzak tutulmalıdır.

Parmak uçlarına zararsız acı maddeler sürülebilir. Çocuk elini ağzına götürdüğünde hem ağzı acıyacak hem de hatırlatıcı özelliği olacaktır.

Ayrıca gece yatarken eski pamuk eldiven veya çorap giydirilebilir.

Tırnak yemeyi önlemek için çocuğun dikkati başka yönlere çevrilebilir.

Arada bir çocuk tırnak yeme alışkanlığını bıraktığında ödüllendirilebilir.

Tırnaklar, çocuğun canını acıtmayacak kadar derin kesilebilir.

Bu tedbirlerin belki de en önemlisi çocuğun ellerini devamlı meşgul etmek olabilir.

Tırnak yemenin ve ısırmanın çok kötü bir alışkanlık olmadığı ve bunu isteyenlerin kolaylıkla terk edebilecekleri çocuklara anlatılmalıdır.

Çocuk buna inandırıldığı zaman bu alışkanlıktan vazgeçmek için çaba gösterecektir.

Çünkü dış etkenler çocuğun bu alışkanlıktan vazgeçmesine fazla etkili olmamakla beraber bazı hallerde alışkanlığın kökleşmesine ve başkalarını kızdırmak ve huzursuz etmek için bir araç olarak kullanılmasına neden olmaktadır

Kalın sağlıcakla.



Gürbüz Battal


   
2018-01-13
YORUM YAP
Yorumlarınız onaylandıktan sonra yayına verilecektir. Uygun görülmeyen yorumlarınız yayınlanmayacaktır. Yasal zorunluluk olarak yorum yapan ziyaretçilerimizin IP bilgileri kayıt altına alınacaktır. Teşekkürler...

  Bu yazıya ilk yorumu yapmak ister misiniz?



yazarın diğer yazıları