Bu sayfadaki içerik, Adobe Flash Player'ın daha yeni bir sürümünü gerektiriyor.

Adobe Flash player Edinin


GÜNDEM POLİTİKA DÜNYA EKONOMİ SPOR 12 Ağustos 2016
Dilek EJDER
Dilek EJDER kimdir?
ARAŞTIRMACI YAZAR, AFORİZMACI, BESTECİ VE ŞAİR; Zemherinin Kardeleni Sarıkamış'ta doğdu Ejderin Kızı; O tam bir sentez avcısı olduğu için Türkiye'nin hemen hemen her tarafını kaçış karış gezdi ve gördüğü tüm memleket tablolarını yüreğinin duvarlarına astı ve belleğine kazıdı. Altmışa yakın yazar ve şairler derneğine üye olup, birkaç yazar ve şair derneklerinin yöneticiliğini de yapan yazar çeşitli faaliyetlerde ve sosyal aktiviteler de hep başarı göstermeye çalıştı. Uluslararası analiz yolculuğu ise Amerika, Almanya, Dubai, Fransa gibi yerlerde soluk almıştır. 5 yaşında kalemiyle tanışan yazar, sonradan yazar olmak için değil, edebiyatın mutfağından geldiği için pişirmiştir kendisini. Sadece Kral değil ona göre bütün halk çıplaktır bazen ve Krala çıplak olduğunu haykıran o çocuk gibidir her daim. Eserleri; Zemherinin Kardeleni Sarıkamış. Şehitlerin Ölmedi ki Türkiyem. Töre Esaretinde Aşk. Doğuda Kız Türkiye de Kadın Olmak. Ah Gülizar. Vee Büyü Aşk Ve Sırr-ı Alem..
  YAZARIN SAYFASI
Hayat Engelliler İçin Çok Acımasız
Başlık ne kadarda iç burkucu "Hayat engelliler için çok acımasız"

Sözün bittiği, kelimelerin "Sus"a dönüştüğü bir başlık! Bu başlık ve bu girişte toplumun tamamı sorgulanıyor, yargılanıyor ve mahkeme ediliyor! Bir muhasebe tahlili başlıyor... Sonuç;  Hayatı, engelliler için hepimiz ama hepimiz biraz daha zorlaştırıyoruz... Nedenler, nedenler, nedenler...

Bu ülkede tek taraflı aile içi seminerlerine, sadece annelerin bulunduğu veli toplantılarına, desteksiz hasta tedavilerine... Her zaman hayır, hayır, hayır! Neden mi?

Evvela, otistik çocukları ele alalım; hep anneler var! Sahi babalar nerde?

Veli toplantılarını ele alalım; hep anneler var! Sahi şu babalar nerde?

Hastaları ele alalım; hayat arkadaşları nerde?

Nerede en başta olması gerekenler, nerede?

Nerede asıl tedavinin baş ilacı olanlar, nerede?

Otizm ailesinin ilk bunalım ve ilk ruh hallerini ele alalım... Anne için hayat bitmiştir ama her zamankinden daha güçlü olmak zorunda olduğunu bilincindedir. Ama emekleye emekleye ama sürüne sürüne yaşama doğru ilerlemektedir, çocuğu için! Babalar için, aile hayatlarının anda alt üst olduğu bu en acı dönemde, başka bir hayat başlamıştır çoğu zaman; çünkü babalar çok fazla emeklemeyi, sürünmeyi sevmezler! Onlar koşmayı severler, ama kendileri için! Anne için kadının kaderi başlar! Kadın annedir! Kadın evinin anaç'ı, çocuklarının anası ve ne olursa olsun kocasının kadınıdır; sürüne sürüne çocuğuna da koşar, bir gün kendisine döneceğini umut ettiği kocasını da koşar! Bekleyen kadındır, kadın anadır! Kim takar kadının sırtına vurulan semeri? Kim kaldırır,  hayatın karabasan gibi kadının üstüne çöken ağırlığını! Bağırır kadın, sesi duyulmaz! Üstündeki ağır yükü itip bir kenara kaçmak ister kadın; dizleri tutmaz, koşamaz, kıpırdayamaz! Uyanmak ister bu rüyadan! Uyanamaz! Ağlar kadın; başını omzuna dayayıp bir omuz bulamaz! Oysa dün yanında, hemen yanı başında birçok omuzu varken... Şimdi kadın tek bir omuz bulamaz! Yıkılmak ister kadın, bir baston üstüne; oysa ne destek nede dayanak bulamaz...

Şimdi ergen çocuk ailesinin ilk bunalımlarını ele alalım... Veli toplantılarında çocuk bunalımlarından söz edilir. Anne sadece anne modeliyle bulunur orada.  Filmin sonunda yine kadının ortak kaderini yaşayacağını bilemez tabi. Ya da bilse bile elden ne gelir ki! Anne çocuğunun sorunlarını dinler dinler dinler ve tüm yükü kendi üstüne alır ve en fazla bir hafta dişini, dirseğini sıkarak tahammül geçişine geçer! Mükemmel bir anne olur ama sorun sadece annede olsa, o hep mükemmel anne olacak ama bizler bilinçsiz bir toplumun çürük meyvelerini hem topladık hem de yedik ya... Bir hafta sonrası annenin mükemmel anneliği kalitesini düşürür ve sabır taşlarını bir bir elinden atmaya başlar.  Ülkemizde evlilik yaşının giderek geçkin olduğunu ele alırsak... Bu durumda ya anne menopoz dönemindeyse? Ya babada andropoz dönemindeyse? Bırakın annenin menopozunu, babanın andropozunu; hayat mücadelesi başlı başına sorun değil mi, depresyon sebebi değil mi? Ailenin ruh hali bu kadar işin içinden çıkılmaz bir durumdayken, sadece çocuğun ergenlik problemi gündemdedir. Oysa veli toplantılarında ailenin üçlü esaretinden söz edilse; aile içi anne, baba ve ergen çocuk sorunlarına değinilse ve de üçgen anlayışı aşılansa, bu yönde bilinçlendirilse... Çocuk annenin ve babanın içinde oldukları durumu... Anne kocasının ve çocuğunun içinde oldukları durumu... Baba karısının ve çocuğunun içinde oldukları durumu daha kolay anlar ve aile içi huzur kısa vadeli değil, daha uzun vadeli mükemmelleşir ve sorun çözüme ulaşır!  Oysa kadın burada yalnızdır; yük sadece kadının sırtında, tahammül sadece kadının heybesindedir! Menopozunu da yaşar kadın... Kocasının ve çocuğunun ergenlik bunalımını da... Sonuç; kadın ağır depresyondadır... Kadın yine hem anadır, hem de kadın! Kadın yine kadının ortak kaderinin paylaşımcısıdır...

Evet, şimdide hasta ve yakınlarının bunalımlarını ele alalım... Kolay değil evde bir hastanın olması; bu hem hasta için, hem de ev halkı için ağır bir sendromdur! Hastanın halini kim anlar? Ağır enerji saçan hangi hasta, etrafının halini anlar?  Ne olmalı? Doktora giden hastanın en yakını yanında olmalı... Her doktorun ise yanında hemşiresi gibi birde psikologu olmalı ve doktor dinlerken hastanın şikayetlerini psikologda kendine düşenlerin payını alıp karşılıklı tahammülün çözümü sunulmalı...

Psikolog ve benzer branş doktorlarımızdan kaçanlar, yada depresyonlu olduğunu hiç ama hiç kabul etmeyenler, yada kabul edipte bunun için artı zaman harcamak istemeyenler, yada en gerçekçisinden tekli depresyon tedavilerin pek bir işe yaramayacağını çok iyi bilincinde olanların sorunları da çözümüne ulaşılabilirdi! Peki, insanlarımız neden psikologlardan kaçıyorlar? Neden depresyonlarını kabul etmeyerek onları daha fazla derinleştiriyorlar? İnsanlarımız haklı! Neden? Neden olacak canım; sorunun sadece kendilerinden kaynaklanmadıklarını bildikleri için tabi ki... Etrafını düzeltmedikçe, çevresini onarmadıkça, kendi alanı iyileştirmedikçe, tekli depresyon tedavilerinin, tek taraflı anlayışların, tek taraflı sorun çözümüne gidilmelerin, pek bir çözümü olmadıklarını bildikleri için... Böylede ne kadar sağlıklı olabilir ki insan?

Akan suyun önlemi onu taşıyarak değil, muslukları kapatarak olur ancak. Takdir sizin.

Sevgilerimle

Dilek EJDER

 

 

 



   
2015-12-03
YORUM YAP
Yorumlarınız onaylandıktan sonra yayına verilecektir. Uygun görülmeyen yorumlarınız yayınlanmayacaktır. Yasal zorunluluk olarak yorum yapan ziyaretçilerimizin IP bilgileri kayıt altına alınacaktır. Teşekkürler...

  Bu yazıya ilk yorumu yapmak ister misiniz?



yazarın diğer yazıları